صالح ( 1361 - 1307 ) محمد صالح وكيل ، كه در شعر صالح تخلص كرد ، در سال 1307 هجرى شمسى در سنندج از مادر زاد . پدرش وكيل الملك كردستانى در شمار عالمان و اديبان بود و از دورهء سوم تا سيزدهم مجلس شوراى ملى سمت نمايندگى داشت . صالح تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در سنندج به پايان رسانيد و در همان زمان طبعش به شعر و ادب گراييد و به نظم شعر پرداخت و قطعهء گلها اثر منظوم او ، در سال 1323 در مجله گلهاى رنگارنگ به چاپ رسيد . صالح پس از پايان تحصيلات دبيرستانى در سال 1327 وارد دانشكدهء حقوق گرديد و پس از طى مراحل به دريافت ليسانس از آن دانشكده توفيق يافت و ازآن‌پس به تدريس در دبيرستانهاى سنندج اشتغال ورزيد . در اواخر خدمت آموزشى به كرمانشاه انتقال يافت و به تدريس در دبيرستانهاى اين شهر پرداخت و سرانجام در سال 1361 در باختران چشم از جهان فروبست . صالح ديوان اشعارش شامل غزليات و قصايد است چيزى كه در نظمش بيشتر مورد دقت است دلبستگى او به ادبيات مردمى است و ازاين‌روى شعرش در خدمت مردم قرار گرفت . وى شاعرى وارسته ، خليق ، مؤدب و متين بود . آزادى ( 1 ) خطر رسيده ز هر سو براى آزادى * فتاده ولوله اندر قفاى آزادى قيام توده نگر چون شراره مىفكند * به شرق و غرب ز بهر بقاى آزادى